Reformatie

Versie door Ruud habets (overleg | bijdragen) op 23 aug 2005 om 15:50 (Contra-Reformatie)

Deze kerkhervorming in de 16e Eeuw beg­int met Luthers 95 stellingen tegen de af­laat (1517). Het blijkt een mislukte po­ging tot re­for­matie van de leer en or­ganisatie van Rooms-Katholieke Kerk maar is wel de oorsprong van de Pro­tes­tantse Ker­ken. Naast Lu­ther treden Zwingli en Calvijn op met kritiek op het op­pergezag van de paus, ver­we­reld­lijking van de gees­telijheid en kerke­lijke mis­standen. Zij leggen de na­druk op Bij­bel en kerk­va­ders, waaruit wordt afge­leid dat de mens het heil niet ver­krijgt door goede wer­ken, maar alleen door ge­loof en genade. An­dere ge­schil­pun­ten be­tref­fen onder andere de sa­cra­men­ten, het pries­ter­schap (al­le gelovi­gen zijn pries­ters) en de scheiding van Kerk en Staat.

De breuk wordt een feit doordat Rome de diepte van het conflict mis­kent en het hou­den van een con­cilie uit­stelt (tot 1545, con­cilie van Trente). Dan is geen verzoening meer mo­ge­lijk, alleen be­strij­ding, hetgeen resulteert in de contra-Reformatie.

Contra-Reformatie

Vaak wordt de Contra-Reformatie beschouwd als onderdeel van de, in de 16e Eeuw begonnen, Katholieke Reformatie. Het is het streven van de Rooms-Katholieke Kerk in de tweede helft van de 16e Eeuw en de eerste helft van de 17e Eeuw om het door de Reformatie verloren gegane terrein te heroveren. Op gang gebracht door het concilie van Trente (1545 - 1563), op geestelijk gebied bevorderd door de inquisitie en de jezuïeten, op wereldlijk gebied door het Spaanse imperialisme (Filips II). Het dieptepunt in Frankrijk is de Bartholomeusnacht in 1572. In Duitsland wordt het conflict uitgevochten in de Dertigjarige Oorlog.